ناگهان روزی می آید / که سنگینی رد پاهایم را / در درونت حس کنی / رد پاهایی که دور می شوند / و این سنگینی / از هر چیزی طاقت فرساتر خواهد بود

.: نقطه آبي :.

جمعه ۱٩ تیر ۱۳۸۳
 

خسته از نبرد يکروزه ای با

                                      من

    به گور خودم باز ميگردم... 

    گور من

   با چهار ديوار بی حوصله

  که به يکديگر نزديک ميشوند....

       با آن چشم روشن رو به جنوب

 

گور من گاهی

      به اقيانوسی از تو بدل ميشود

 اقيانوسی از حرفهای تو...

                                پراکنده بر زمين......

                                پراکنده بر ديوار....

در گور من گاهی

يک صندلی

جزيره ای ميشود که از غرق شدن در تو نجاتم ميدهد

             تو!

   پروردگار منی! 

........به تاريکی گورم

        به ميهمانی بيا

¤ نوشته شده توسط مرجان در ساعت ۳:٤۳ ‎ب.ظ

ارسال به : Balatarin Donbaleh Cloob Mohandes Delicious Stumbleupon Friendfeed Twitter Facebook Greader Addthis to other
..........................................................................پیامهای دیگران ()